“What is the purpose of your visit to the United States?” The grumpy homeland security officer snarls at me at the airport. “I’m going to the ScienceOnline conference in Raleigh, North Carolina,” I say enthusiastically. “If it’s science online, why do you have to come here?”, he answers with a grimace as if he thinks he’s punctured my weak excuse. Without knowing it, he has grasped the essence of ScienceOnline: bringing people who only meet online together in real life to exchange experiences.
Wide audience
I go to congresses more often where communicating about science is the main theme. But ScienceOnline differs from a “standard” conference on two important points.
The audience is unprecedentedly diverse. Where other conferences often appeal to a specific target group, ScienceOnline attracts people who are interested in the central theme: communicating about science with modern digital means. I met scientists, students, teachers, doctors, journalists, librarians, bloggers, educators, programmers, museum staff and others who are interested in how the internet is changing the way science is communicated, taught and done.
Unconference
ScienceOnline calls their meeting an unconference. The name badges do not contain more than your name and Twitter handle. By doing so, the organisation wants to reduce the barriers for people to talk to each other. A high school teacher might get into a conversation with a journalist from the New York Times, and it is easier for a student to address a professor. Does it work? Yeah, it does. Because no one displays their “descent”, there is a relaxed atmosphere where conversations are more about content than about how “important” someone is.
This atmosphere of informal exchange of experiences is also reflected in the sessions. There are no long presentations from a speaker with a PowerPoint talking to a room. A typical ScienceOnline session consists of two moderators who make sure that the participants talk to each other about a certain theme. Because of the diverse background of the participants, the discussion is richer than at conventional conferences. The theme can be anything from “how to write a book” to “how to get more people interested in science” to “how to keep a blog going for years”.
Sometimes the focus of a session is more on science, sometimes more on online. What they have in common is that Twitter plays a big role: there is a separate # for each session, where you can ask your questions, make comments, respond to each other, share links, and so on. That most people look at the screen of their device more than at each other during such a session is therefore completely accepted.
Leiden community
The concept holds sway in the USA. The 450 seats for the annual conference are sold out within ten minutes. In a number of American and Canadian cities ‘satellites’ have already been created. Communities of people who meet regularly to talk about a theme for an evening.
In Leiden there is probably a lot of enthusiasm for that too, I thought. Leiden is not called the ‘city of discoveries’ for nothing. Science is in its blood and canals. The city is home to the oldest university in the Netherlands, a thriving Bio Science Park, countless museums and about ten percent of the members of the Association for Science Journalism and Communication Netherlands. Leiden is also home to blogging, tweeting, and emailing people who like to talk about science. Because it is their profession, because they teach it to others, because they communicate about it.
Everyone we talk to about it so far is enthusiastic. So we started ScienceOnline Leiden. We are hoping for a large turnout at our first conference in Leiden, which we held on 30 May 2013 at De Nieuwe Energie.
Participate
Who can participate? Any scientist, journalist, student, blogger, communicator, or member of the public interested in science. Whether you are interested in alpha, beta or gamma sciences, whether you are an experienced tweeter or still doubt whether social media is something for you, be welcome! Even if you do not live in Leiden and a trip is no problem, you are very welcome.
This is a guest blog written for Wetenschapper 2.0.
“Wat is het doel van uw bezoek aan de Verenigde Staten?” De knorrige douanebeambte blaast me toe op het vliegveld. “Ik ga naar de ScienceOnline-conferentie in Raleigh, North Carolina”, zeg ik enthousiast. “Als het science online is, waarom moet u dan hierheen komen?”, antwoordt hij met een grimas alsof hij denkt dat hij mijn zwakke excuus heeft doorgeprikt. Zonder het te weten heeft hij de essentie van ScienceOnline begrepen: mensen die elkaar alleen online kennen in het echte leven samenbrengen om ervaringen uit te wisselen.
Breed publiek
Ik ga vaker naar congressen waar communicatie over wetenschap het hoofdthema is. Maar ScienceOnline verschilt op twee belangrijke punten van een “standaard” conferentie.
Het publiek is ongekend divers. Waar andere conferenties vaak een specifieke doelgroep aanspreken, trekt ScienceOnline mensen aan die geïnteresseerd zijn in het centrale thema: communiceren over wetenschap met moderne digitale middelen. Ik ontmoette wetenschappers, studenten, leraren, artsen, journalisten, bibliothecarissen, bloggers, onderwijzers, programmeurs, medewerkers van musea en anderen die geïnteresseerd zijn in de manier waarop het internet de manier verandert waarop wetenschap wordt gecommuniceerd, onderwezen en bedreven.
Unconference
ScienceOnline noemt hun bijeenkomst een unconference. Op de naamkaartjes staat niet meer dan je naam en Twitter-handle. De organisatie wil hiermee de drempel voor mensen verlagen om met elkaar in gesprek te gaan. Een middelbareschoolleraar kan zomaar in gesprek raken met een journalist van de New York Times, en het is gemakkelijker voor een student om een professor aan te spreken. Werkt het? Ja, het werkt. Omdat niemand zijn “status” toont, heerst er een ontspannen sfeer waarin gesprekken meer over inhoud gaan dan over hoe “belangrijk” iemand is.
Deze sfeer van informele uitwisseling van ervaringen weerspiegelt zich ook in de sessies. Er zijn geen lange presentaties van een spreker met een PowerPoint die tot een zaal spreekt. Een typische ScienceOnline-sessie bestaat uit twee moderatoren die ervoor zorgen dat de deelnemers met elkaar praten over een bepaald thema. Door de diverse achtergrond van de deelnemers is de discussie rijker dan op conventionele conferenties.
Soms ligt de focus van een sessie meer op wetenschap, soms meer op online. Wat ze gemeen hebben is dat Twitter een grote rol speelt: voor elke sessie is er een aparte hashtag, waar je vragen kunt stellen, opmerkingen kunt maken en links kunt delen. Dat de meeste mensen tijdens zo’n sessie meer naar het scherm van hun telefoon kijken dan naar elkaar, is daardoor volledig geaccepteerd.
Leidense gemeenschap
Het concept slaat aan in de VS. De 450 plaatsen voor de jaarlijkse conferentie zijn binnen tien minuten uitverkocht. In een aantal Amerikaanse en Canadese steden zijn al ‘satellieten’ gecreëerd. Gemeenschappen van mensen die regelmatig bijeenkomen om een avond over een thema te praten.
In Leiden is daarvoor waarschijnlijk ook veel enthousiasme, dacht ik. Leiden wordt niet voor niets de ‘stad der ontdekkingen’ genoemd. Wetenschap zit in het bloed en de grachten. De stad herbergt de oudste universiteit van Nederland, een bloeiend Bio Science Park, talloze musea en ongeveer tien procent van de leden van de Vereniging voor Wetenschapsjournalistiek en -communicatie Nederland.
Iedereen met wie we er tot nu toe over praten is enthousiast. Dus zijn we begonnen met ScienceOnline Leiden. We hielden onze eerste conferentie op 30 mei 2013 bij De Nieuwe Energie.
Meedoen
Wie kan er meedoen? Elke wetenschapper, journalist, student, blogger, communicator of geïnteresseerde burger. Of je nu geïnteresseerd bent in alfa-, bèta- of gammawetenschappen, of je nu een ervaren twitteraar bent of nog twijfelt of sociale media iets voor jou is, je bent van harte welkom!
Dit is een gastblog geschreven voor Wetenschapper 2.0.
